Gelukkig Zaans

Posts Tagged "geluk"

Geluksbrenger Sandra Nieuwenhuizen: ‘Je kunt overal een positieve swing aan geven.’

Maak van je hele leven een oplaadpunt. Geluksbrenger Sandra Nieuwenhuizen foto Ruben Timman

Geluksbrenger Sandra Nieuwenhuizen: Maak van je hele leven een oplaadpunt. Foto: Ruben Timman | nowords.nl

‘Je moet van je hele leven een oplaadpunt maken, niet van één dingetje.’ Geluksbrenger Sandra Nieuwenhuizen (46 jaar) uit Koog aan de Zaan heeft een duidelijke filosofie: ‘Negatieve dingen maken we allemaal mee, maar je kunt alles omzetten in iets positiefs. Ik ben echt gelukkig. In het verleden was dat wel anders. Op een keerpunt in mijn leven heb ik besloten dat ik me niet meer wil laten meetrekken in negativisme. Ik wil lekker vrolijk en positief zijn. Daar voel ik me super bij. Ik ben gelukkig omdat voor alles wat ik doe geldt dat ik daar zelf voor heb gekozen. Mensen kies ik zelf of zij kiezen mij en daar word ik gelukkig van.

Maak van je hele leven een oplaadpunt, niet van één dingetje

Het leven is te leuk om daar niet positief in te staan. Door die houding wordt het alleen maar leuker. Natuurlijk mopper ik ook wel eens, maar niet vaak. Als je iets echt niet wilt, dan ben jijzelf degene om er een goede swing aan te geven.’

Het hoeft niet zo groot te zijn, geniet van de kleine dingen die je overal ziet.

Ons gesprek vindt plaats bij de lunchroom Koffie Mok in Koog aan de Zaan. Ons gesprek wordt met plezier gevolgd door een vrouw die een goede bekende is van Sandra. Claudia vertelt: ‘Het klopt wat Sandra zegt. Als je haar ziet, dan heeft ze altijd een lach en een praatje en het is altijd gezellig met haar.’

Sandra lacht hartelijk: ‘Ik ben zo, ik hoef er niets voor te doen. Want anders zou het niet werken. Geluk is voor mij geen moment. Het is mijn leven. Als ik met een rothumeur op de bank zou liggen, dan kom ik er snel van af. Bijna alle negatieve dingen weet ik te keren door er een positieve draai aan te geven. Dat breng ik ook over op mijn kinderen. Het is leuk om te zien dat zij dat ook toepassen.

Als je gaat praten tegen mensen, dan doen ze dat altijd terug. En eigenlijk vinden ze dat heel leuk.’

Oplaadpunt is: ‘Praat tegen mensen’

Wanneer ik Sandra vraag naar voorbeelden, kost het haar moeite: ‘Ik kan nu wel veel diep gaan nadenken, maar zo leef ik gewoon. Bij mij zijn het geen voorbeelden. Zo leef ik altijd. Ok, ik weet wel een voorbeeld. Laatst sneeuwde het heel hard. Ik ben gek op sneeuw en ging met de hond naar buiten om te spelen. In een straatje kom ik een oude vrouw tegen die aan het mopperen is. Ik vraag haar of ze hulp nodig heeft. Ze vraagt mij waarom ik zo vrolijk ben. Met verbazing hoorde ze aan dat ik vrolijk vertelde dat ik heerlijk in de sneeuw ging spelen. Spelen, vroeg ze heel verbaasd. Ik raadde haar aan dat ook te doen, maar wel om voorzichtig te spelen. Tijdens het gesprek veranderde haar gezicht. Ze zei: ‘Eerst was ik niet vrolijk, maar nu wel.’ Met een lach liep ze verder. Ik doe dan eigenlijk helemaal niets, maar het is wel heel leuk dat de vrouw eerst een lang gezicht had en met een glimlach verder liep. Zo gaat het dus altijd bij mij. Als jij geniet en het uitstraalt, dan doen andere mensen dat ook.’

Lach werkt aanstekelijk

Claudia voegt eraan toe: ‘Sandra werkt bij een benzinepomp in het dorp. Als je daar chagrijnig naar binnen stapt omdat het nog heel vroeg is, dan word je direct vrolijk van haar. Iemand die lacht, dat werkt aanstekelijk.

Sandra: ‘Als ik om half zeven begin, dan kan ik wel met een chagrijnig gezicht gaan staan maar daar worden mensen niet vrolijk van. Dan kan ik het maar beter vrolijk en gezellig maken. Ook al is het half zeven in de ochtend. Tegen een klant die met een lang gezicht binnen komt, zeg ik dan: ‘Heb je je dag niet? Je kunt er beter wat van maken, want de dag duurt nog zo lang. De dag moet toch leuk zijn.’

Je kunt nog wel door blijven vragen maar het is wat het is. Mijn ding blijft hetzelfde’, lacht Sandra. ‘En dat doe ik overal.’

Lees meer…

Geluksbrenger Sandra Nieuwenhuizen: ‘Je kunt overal een positieve swing aan geven.’

Foto’s opening buitenexpo Gelukkig Zaans bij AH Koog aan de Zaan

Inmeba uit Zaandam heeft de foto’s gedrukt en gemonteerd. Leuk aan dit bedrijf is dat ze overal een oplossing voor weten. Dus ook voor een wand waar je eigenlijk niets aan kan monteren. In overleg met de fotograaf werden de foto’s op ander materiaal gedrukt zodat de kwaliteit nog hoger wordt.

Foto: Simone Ronchetti

Deze meneer vroeg zich af hoe lang de foto’s bleven hangen. En of hij zelf ook kans maakte om als geluksbrenger op de wand te komen.

Foto: Simone Ronchetti

Foto: Marjolein Oostingh en Ruben Timman | Nowords.nl

De geluksbrengers plus de organisatie bij de Koffiemok in Koog aan de Zaan Foto: Marjolein Oostingh en Ruben Timman | Nowords.nl

Foto: Marjolein Oostingh en Ruben Timman | Nowords.nl

Geluksbrenger Rob de Cock vertelt een mooi verhaal over een vogeltje Foto: Marjolein Oostingh en Ruben Timman | Nowords.nl

Foto: Marjolein Oostingh en Ruben Timman | Nowords.nl

Syrische hapjes vielen goed in de smaak

Verhalenverteller Giovanni Masetti vertelde een verhaal over een mooie ervaring als opbouwwerker in Koog aan de Zaan.

Laura en Freek van buurtcentrum Kleurrijk uit Peldersveld kwamen kijken of dit ook een leuk project is voor hun wijk.

Foto: Marjolein Oostingh en Ruben Timman | Nowords.nl

Foto: Marjolein Oostingh en Ruben Timman | Nowords.nl

Foto: Marjolein Oostingh en Ruben Timman | Nowords.nl

Foto: Marjolein Oostingh en Ruben Timman | Nowords.nl

Foto: Marjolein Oostingh en Ruben Timman | Nowords.nl

Twee geluksbrengers ontmoeten elkaar voor het eerst.

Foto: Marjolein Oostingh en Ruben Timman | Nowords.nl

Foto: Marjolein Oostingh en Ruben Timman | Nowords.nl

Wethouder Rita Visscher verzorgde de opening met een mooie speech over geluk Foto: Marjolein Oostingh en Ruben Timman | Nowords.nl

Foto: Marjolein Oostingh en Ruben Timman | Nowords.nl

Foto: Marjolein Oostingh en Ruben Timman | Nowords.nl

Wethouder Rita Visscher had een mooi verhaal over geluk Foto: Marjolein Oostingh en Ruben Timman | Nowords.nl

Shatha en haar zus hadden heerlijke Syrische hapjes gemaakt voor de opening van de buitenexpo Foto: Marjolein Oostingh en Ruben Timman | Nowords.nl

Ruben Timman, de fotograaf van Gelukkig Zaans, die de foto’s graag wil toevoegen aan zijn museum Humanity Foto: Marjolein Oostingh en Ruben Timman | Nowords.nl

Foto: Marjolein Oostingh en Ruben Timman | Nowords.nl

Foto: Marjolein Oostingh en Ruben Timman | Nowords.nl

Première van de drie video’s die filmmaker Steven Geldof heeft gemaakt van de geluksbrengers. Via deze site kun je ze bekijken.

De geluksbrengers in Koog aan de Zaan zijn herkenbaar aan deze tegel

Aankondiging opening buitenexpo Albert Heijn Koog aan de Zaan 4 april NH Dagblad/Dagblad Zaanstreek

Geluk in Koog aan de Zaan

Ronald Schenk Sound verzorgde de muziek en draaide geluksnummers ‘omdat hij het erg leuk vond om aan zo’n project mee te werken.’

Ronald Schenk Sound draaide geluksnummers

Meer weten over het project? Klik hier

Bekijk hier de video’s

De verhalen van de geluksbrengers uit Koog aan de Zaan, zie hier

Foto’s opening buitenexpo Gelukkig Zaans bij AH Koog aan de Zaan

Geluksbrenger Mokhtara Bestevaar: ‘Je moet het leven omarmen.’

Geluksbrenger Mokhtara Bestevaar Geluk hoef je niet ver te zoeken Foto Ruben Timman

Geluksbrenger Mokhtara Bestevaar: Geluk hoef je niet ver te zoeken, maar je moet er wel open voor staan.’ Foto: Ruben Timman | nowords.nl

‘Geluk hoef je niet te zoeken, maar je moet er wel open voor staan.’

Ben je gelukkig?

Mokhtara Bestevaar (41 jaar): ‘Mijn relatie is mijn basis, mijn geluk. Wat ik samen met mijn man heb, dat is alles. We houden elkaar in balans, bij ons is het echt we. We steunen elkaar in alles. Dit is mijn rijkdom, dat is onbetaalbaar.

Het lijkt cliché, maar alles klopt. Er is niets wat ik zou willen veranderen.

‘De mensen om me heen maken me gelukkig. Achttien jaar geleden kwam ik uit Amsterdam-Noord met mijn man naar Koog aan de Zaan. We kregen hier een tweeling, een jongen en meisje, die inmiddels veertien jaar zijn. In het begin was het niet makkelijk in Koog omdat iedereen elkaar kent en je er minder snel tussen komt. Tot iemand heel treffend zei: ‘Het gaat hier niet zo snel, maar het komt wel goed.’ En dat is inderdaad het geval. Als je mij in een hutje op de hei zet met mijn man en kinderen dan ben ik daar ook gelukkig. Je thuis is waar je met mensen bent waar je je thuis voelt.

Je moet niet wachten tot het naar jou toe komt. Je moet het opzoeken.

En als je niet gelukkig bent?

Niet iedereen is altijd gelukkig. Iedereen maakt dingen mee en dan gaat het erom hoe je ermee om gaat. Zo zag ik een keer een experiment bij kinderen die een wit blaadje met een zwarte stip moesten beschrijven. Ze focusten allemaal op de zwarte stip die stond voor negativiteit terwijl de rest van het blaadje nog helemaal wit was waarop je alles zelf kon invullen. Dat is me zo bij gebleven, in het witte deel zit nog zoveel waar je positieve zaken uit kunt halen.

Kijk om je heen, naar je vrienden, je familie, je kennissen en de mensen die iets leuks zeggen.

Hoe sta je in het leven?

Van huis uit heb ik mee gekregen om blij in de wereld te staan. Mijn vader, die alleen zonder familie vanuit Marokko naar Nederland kwam, is een echt mensen mens. Ik heb hem nog nooit chagrijnig gezien. Hij gaat met iedereen om en ziet het leven nooit zwaar in. Als je ooit op een camping een Marokkaanse man de vogeltjesdans hebt zien dansen, dan was hij dat. Hij heeft nu altzheimer en woont in een verpleegtehuis. Voor hem was familie altijd heel belangrijk. Nu bel ik voor hem zijn zussen in Marokko. De band met de familie in Marokko is voor mij heel belangrijk, als ik met mijn tantes praat dan is het net alsof ze mijn zussen zijn.

Mijn Nederlandse moeder had wel altijd vooroordelen. Nu ze dementeert, is ze wel in positieve zin veranderd.

Ik ben altijd degene die contact maakt en begint met praten. Ik heb altijd interesse in mensen en hoor graag hun verhalen. Soms hoor je dingen waar je blij van wordt en soms nare dingen die mensen hebben mee gemaakt. Het is dan van belang om je te realiseren dat het leven door gaat en dat je het een plek moet geven en er niet in moet blijven hangen.

Iedereen heeft bagage, het gaat er om hoe je hier mee om gaat. Zorg dat het leven niet zwaarder wordt, het leven kan zo mooi zijn.

Hoe je kijkt, dat weerspiegel je en dat krijg je terug.

Wat is geluk voor jou?

‘Bij mij speelt eten een belangrijke rol. Op verjaardagen krijg je niet alleen een gebakje, er staat altijd eten op tafel. Recent heb ik mijn koffiezaak De Koffiemok geopend in Koog aan de Zaan. Dat was altijd mijn droom. Een vrouw die in hetzelfde pand vroeger een kledingzaak had, kwam bij me kijken. Ik word er nog ontroerd van wat ze me gaf. Aan de wand hangt een lijstje met als titel ‘ Een stukje geluk’, dat vond ze zo bij me passen. Ik haal mijn energie uit de koffiezaak. Als ik in de ochtend het deeg voor de appeltaart uitrol dan ben ik echt gelukkig. Laatst wilden we een avond samen naar de film om het gezellig te maken. De kinderen bleven liever thuis om samen monopoly te spelen. Iedereen heeft het druk, het is dan mooi om elke gelegenheid aan te grijpen om samen te zijn. Ook met vrienden en kennissen.

Geluk is samenzijn, bijvoorbeeld door een heerlijke boswandeling samen te maken. Het zijn de kleine dingen waar we van genieten.

Ik probeer overal altijd een positieve draai aan te geven, dat werkt ook bij norse mensen.

Het liefste trek ik er met de auto op uit en zie wel waar we uitkomen. Dan maak je de mooiste dingen mee. Ik heb iets met Italië. Zo waren we een keer in Toscane op een camping en zagen een flyer van een festival. Op de slingerweg naar boven stonden brandende kaarsen. Op de top van de heuvel stonden Italiaanse lange tafels klaar waar je hapjes en een glaasje rode wijn kon gebruiken. Iedereen zat gezellig bij elkaar en een clown vermaakte de kinderen met muziek. Onze kinderen deden leuk mee met de muziek. Ik heb het toen van een afstand gadeslagen en keek vanaf de berg over het land met de lichtjes en kreeg toen echt een kippenvelmoment. Dat is La Dolce Vita.’

Je moet het leven omarmen’, besluit Mokhtara met een lach.

Lees meer…

Geluksbrenger Mokhtara Bestevaar: ‘Je moet het leven omarmen.’

Rob en Annechris de Cock: Geluk moet je afdwingen

geluksbrenger rob de cock foto ruben timman

Geluksbrenger Rob de Cock Foto: Ruben Timman | nowords.nl

‘Geluk is heel simpel. Het ligt gewoon op straat, maar je moet het wel willen zien.’ Op de vraag of Rob en Annechris De Cock (allebei 69 jaar) gelukkig zijn, is het antwoord: ‘Ja, dat kun je wel zeggen. We zijn gelukkig met wat we hebben, we streven niet naar meer. Dat is niet nodig. We zijn met kleine dingen tevreden.’

Rob en Annechris zijn altijd samen. ‘Toen we elkaar leerden kenden, hadden we apart van elkaar werk. Daarna hebben we samen een winkel gehad en met veel plezier samen onze kinderen opgevoed. We hebben een erg leuk huwelijk en hebben het erg leuk samen. We zien elkaar als goede vrienden. Allebei houden we heel erg van lachen en zijn allebei altijd heel vrolijk. Dat is een groot geluk, dat je heel veel plezier met elkaar hebt.’

Geluk komt niet vanzelf, dat moet je afdwingen

‘We hebben geen geluk gehad. Je moet het geluk zelf afdwingen. We hebben geknokt met onze winkel en met andere zaken in het leven. Het ging niet vanzelf. Soms was er bijna geen beleg op brood,’ vertelt Rob. Annechris voegt er lachend aan toe: ‘Maar er was wel altijd een plakje kaas.’ Rob en Annechris hebben lange tijd de kaas- en wijnwinkel Le Cockelon gerund.

Rob: ‘Mensen willen altijd meer. Wij rijden een oude bus en genieten van ons landje en huis. We hebben nu zat, maar ook toen we het niet hadden, was het prima.

De goede schoenen hebben niets met geluk te maken

Toen onze oudste zoon op het Zaanlands Lyceum zat, wilde hij per se Nike schoenen. Wij waren niet van plan dat voor hem te kopen, want dat was een veel te dure aanschaf.  We hadden toen een gesprek waarbij ik hem vroeg wanneer hij zich het prettigste voelde. Als je met je vrienden bent en veel met elkaar hebt gelachen, dan krijg je een gevoel dat je nooit met Nikes krijgt. Het gaat om het plezier, om de vrolijkheid. Je voelt je het gelukkigste als je de hele dag gelachen hebt. Schoenen hebben daar niets mee te maken. Het maakte hem wel iets duidelijk’.

Klatsen in de tram

Annechris: ‘Humor ligt op straat. Je ziet zoveel gekke dingen. Wanneer je iemand vriendelijk aankijkt, dan heb je zo contact. Je moet het wel willen zien. Zo hadden we laatst een heel leuk gesprek met een Russisch meisje. In een overvolle tram in Amsterdam beginnen we ook altijd een gesprek met mensen, die bijna allemaal naar hun apparaatje staren. Ook bij de kassa. Dat ‘klatsen’, dat hebben we in Amsterdam geleerd.’

Rob: ‘Je hebt mensen die gesloten zijn en mensen die open zijn. Ik ken geen schaamte en geen verlegenheid. Je moet open zijn in het leven, lekker met iedereen kunnen praten.

De plastic tas met cd’s

Wij gaan regelmatig naar ons huisje in Frankrijk, dat is een opgeknapte ruïne. Ik vul altijd een plastic zak met cd’s voor onderweg. We rijden dan via de landelijke wegen naar de bestemming en kamperen op kleine campings of met slecht weer in een klein ‘kneippie’ en eten dan in een dorpscafé. Op de camping nemen we in de auto nog even een glaasje wijn. We hebben altijd zoveel met elkaar te bepraten en genieten onderweg van alles wat we zien. Voordat we de bestemming hebben bereikt, is er nog geen cd gedraaid. De enige keer dat ik muziek beluister, is wanneer ik s’ ochtends door het Franse dal naar de bakker rijd en dan vijf minuten naar keiharde rockmuziek luister. Verder gaat er geen muziek aan, we zijn altijd aan het ouwehoeren.

We hebben liefde voor het leven en heel veel respect voor de natuur. Ook de stad vinden we prachtig. We zijn levensgenieters en vinden alles mooi.

Het is natuurlijk wel makkelijk dat we Frans spreken. In Frankrijk maak je veel makkelijker contact, iedereen zegt gedag en maakt graag een praatje. We spreken geen Spaans, maar ook met handen en voeten komen we ver in Spanje.’

Van A1 naar B5

Annechris vertelt dat ze is opgegroeid in Koog aan de Zaan. ‘We hadden eerst een winkel aan de Gedempte Gracht in Zaandam. Toen deze autovrij werd, was het voor klanten moeilijker om een doosje wijn op te halen. Daarom zijn we verhuisd naar Koog aan de Zaan. Dat was zo’n groot verschil. We hadden een prachtige winkel op A1 niveau en gingen naar B5. Hier kregen we twee keer zoveel ruimte. Natuurlijk waren we heel onzeker, maar we hebben het gewoon gedaan. We dachten wat kan ons nou gebeuren? Ook als je failliet gaat, dan ga je daar niet dood aan. De ruimte was twee keer zo  groot en ook de omzet verdubbelde.’ Rob vult aan: ‘In de vorige winkel kwamen vaak na werktijd raadsleden langs om achter in de zaak een glas wijn te drinken en te debatteren over de politiek. Er is toen zelfs in de gemeenteraad besproken dat Le Cockelon ging verhuizen vanwege het autovrije beleid van de Gedempte Gracht.’ Hij lacht: ‘We hebben toen gezegd dat ze dat niet goed hadden bedacht en dat we daarom zijn gevlucht omdat we daar ons brood niet konden verdienen.’

Gezellige dorpswinkel

‘We hebben altijd veel plezier gehad in de winkel.’ Annechris: ‘In Koog was het direct heel gezellig en waren mensen veel opener. Het werd een gezellige winkel waar mensen makkelijk naar binnen liepen. Sommige klanten werden een soort familie. Door de inrichting met allerlei oude materialen ontstond er een lekker gezellige bende. We hebben veel vakkennis van wijn en kaas en daar konden we goed over vertellen.’ Rob:  ‘Het was de kunst om met een kwinkslag de klanten te vermaken. Als ik dan weer iets idioots zei dan was iedereen aan het lachen. Mensen liepen niet weg als het te druk was. Ik ben echt een pleaser en vind het leuk om de mensen te vermaken. Met elkaar kletsen, dat is geluk. En ik word er gelukkig van als zij tevreden zijn. Om andere mensen plezier te geven, dat staat bij ons hoog in het vaandel. Ik maak ook muziek. Als mensen dan op de markt in Frankrijk dansen op mijn muziek, dat is buitengewoon spannend.’

Door onze positieve instelling krijg je energie. We hebben veel leuke vrienden, die net zo zijn als wij, dat inspireert ons ook weer.

Overal zijn leuke mensen

‘Het is fijn als je gelukkig bent met je werk. Het is een voorrecht dat wij ons eigen bedrijf hadden. Maar ik kijk ook nog met veel plezier terug op de tijd dat ik bij Cacao De Zaan in de fabriek werkte. Daar had ik het leuk met collega’s.’ Annechris vult aan: ‘En dat had ik bij de Verkadefabriek. Daar moest ik koekjes inpakken en kwam daar mensen tegen die ik normaal nooit sprak. Daar leerde je van en met hen kon je ook leuk omgaan.’

Lees meer…

Rob en Annechris de Cock: Geluk moet je afdwingen

Steven Geldof

‘Ik wil graag een bijdrage leveren aan het geluk van mensen. Het zou toch geweldig zijn als de Gemeente Zaanstad over vijf jaar bekend staat als de gelukkigste stad van Nederland en dat je hier moet zijn als je op zoek bent naar geluk.’ Lees een eerder interview met filmmaker Steven Geldof die de geluksbrengers gaat filmen.

Steven Geldof